Sgr ' s n Wysoki moment obrotowy ser...
Zobacz szczegółyA przekładnia planetarna to układ przekładni, w którym jedno lub więcej kół zewnętrznych (przekładni obiegowych) obraca się wokół centralnego koła słonecznego, wszystkie zamknięte w kole koronowym — zapewniając wyjątkową gęstość momentu obrotowego, kompaktową formę i współosiowe ustawienie wałów w jednym zintegrowanym zespole.
A przekładnia planetarna znajduje zastosowanie wszędzie tam, gdzie musi współistnieć wysoki moment obrotowy, kompaktowa obudowa i niezawodne przenoszenie mocy. Ponieważ obciążenie jest rozkładane jednocześnie na wiele przekładni planetarnych, konstrukcja zapewnia znacznie większy moment obrotowy niż konwencjonalna przekładnia z równoległym wałem o tej samej średnicy, co czyni ją niezastąpioną w dziesiątkach gałęzi przemysłu.
Automatyczne skrzynie biegów w samochodach osobowych opierają się na zestawach planetarnych. Każde przełożenie skrzyni biegów osiąga się poprzez blokowanie lub zwalnianie różnych elementów systemu — te same elementy fizyczne odpowiadają za każdy bieg do przodu i do tyłu.
Siłowniki przegubowe robotów wymagają wysokiego momentu obrotowego w wąskim profilu. A przekładnia planetarna zamontowany bezpośrednio na serwomotorze zapewnia potrzebne zwielokrotnienie momentu obrotowego bez zwiększania długości ramienia lub bezwładności.
Turbiny o mocy wielu megawatów wykorzystują stopnie planetarne do zwiększania niskich obrotów wirnika (10–20 obr./min) do prędkości generatora (1500 obr./min). Rozłożone obciążenie na przekładnie planetarne ma kluczowe znaczenie dla obsługi ogromnego, zmiennego momentu obrotowego wirnika.
Napędy obrotowe koparek, ładowarki kołowe i głowice wiertnicze wykorzystują reduktory planetarne. Uszczelniona, współosiowa konstrukcja toleruje obciążenia udarowe i zanieczyszczenia, które mogłyby zniszczyć lżejsze typy skrzyń biegów.
Podwozie, siłowniki klap i systemy pozycjonowania anteny satelitarnej wymagają precyzji i redukcji luzów zerowych. Wysoka precyzja przekładnia planetarna warianty zapewniają dokładność pozycjonowania na poziomie minut łuku.
Roboty chirurgiczne i napędy wirówek wymagają płynnego, powtarzalnego ruchu. Jednostki planetarne o niskim luzie zapewniają rozdzielczość pozycjonowania wymaganą przez systemy medyczne oparte na krokach i serwonapędach.
Mnożenie momentu obrotowego w a przekładnia planetarna jest regulowane przez przełożenie między kołem słonecznym a kołem koronowym, przy czym nośnik planetarny działa jako moc wyjściowa. Podstawowa zależność to: Moment wyjściowy = moment wejściowy x przełożenie x wydajność .
Moment obrotowy wzrasta, ponieważ wiele przekładni planetarnych dzieli obciążenie jednocześnie. Układ z trzema przekładniami planetarnymi rozkłada siłę styczną na trzy punkty oczka — trzykrotnie zwiększając nośność w porównaniu z pojedynczym zazębieniem o tej samej średnicy podziałowej. Oto dlaczego A przekładnia planetarna osiąga gęstość momentu obrotowego od 3 do 5 razy większą niż w przypadku konwencjonalnych przekładni zębatych walcowych przy porównywalnej wielkości.
Gdy koło koronowe jest nieruchome, a kołem słonecznym jest wejście, przełożenie oblicza się w następujący sposób:
| Konfiguracja | Wejście | Wyjście | Stały członek | Wynik |
| Standardowa redukcja | Sprzęt słoneczny | Nośnik planety | Koło pierścieniowe | Zmniejsz prędkość/zwiększ moment obrotowy |
| Nadbieg | Nośnik planety | Sprzęt słoneczny | Koło pierścieniowe | Przyspieszenie/zmniejszenie momentu obrotowego |
| Napęd bezpośredni (1:1) | Dowolni dwaj członkowie złączeni razem | Trzeci członek | Żaden nie jest zablokowany | Brak zmiany proporcji |
| Odwróć | Sprzęt słoneczny | Koło pierścieniowe | Nośnik planety | Odwrócenie kierunku |
Pojedynczy stopień planetarny zazwyczaj daje stosunki od 3:1 do 10:1. Umieszczając dwa lub trzy stopnie szeregowo – nośnik każdego stopnia napędzający koło słoneczne następnego stopnia – a przekładnia planetarna może osiągnąć współczynniki przekraczające 100:1 przy zachowaniu zwartej długości całkowitej. Każdy dodatkowy stopień zwielokrotnia stosunek: pierwszy stopień 5:1 w połączeniu z drugim stopniem 7:1 daje całkowitą redukcję 35:1 przy proporcjonalnym zwiększeniu wyjściowego momentu obrotowego (minus straty wydajności).
Przesunięcie w przekładnia planetarna osiąga się poprzez selektywne blokowanie lub zwalnianie jednego z trzech głównych elementów - koła słonecznego, nośnika planety lub koła koronowego - za pomocą sprzęgieł, hamulców lub mechanizmów taśmowych. Ten sam zestaw przekładni zapewnia zupełnie inne przełożenia w zależności od tego, który element jest trzymany, a który napędzany.
Pakiet sprzęgła wielopłytkowego blokuje koło zębate koronowe w obudowie. Koło słoneczne przejmuje moment obrotowy silnika. Nośnik planety obraca się powoli, zapewniając maksymalne zwielokrotnienie momentu obrotowego na wale wyjściowym — idealne rozwiązanie do startów i ciężkich ładunków.
Jednostka sterująca skrzyni biegów (TCU) sygnalizuje zmiany ciśnienia hydraulicznego. Pierwszy pakiet sprzęgła zwalnia koło koronowe, podczas gdy drugie sprzęgło jednocześnie sprzęga wspornik satelity lub blokuje koło słoneczne. Nakładanie się biegów jest mierzone w milisekundach, aby zapobiec przerwaniu momentu obrotowego — na tym polega wrażenie „jakości zmiany biegów” we współczesnej automatyce.
Kiedy dowolne dwa z trzech elementów są ze sobą połączone, cały zestaw planetarny obraca się jako jedna solidna jednostka, tworząc stosunek 1:1. Eliminuje to wewnętrzne straty związane z ślizganiem się przekładni i maksymalizuje zużycie paliwa na autostradzie.
Hamulec taśmowy lub sprzęgło zaciska nośnik planetarny w miejscu. Wejście koła słonecznego napędza teraz koło koronowe w przeciwnym kierunku, odwracając obrót wału wyjściowego bez konieczności stosowania oddzielnego mechanizmu biegu wstecznego.
W industrialnym przekładnia planetarna w jednostkach stosowanych w automatyce i robotyce „zmiana biegów” przybiera inną formę: przełożenie jest ustalone konstrukcyjnie, a zmiany prędkości dokonywane są na poziomie silnika za pomocą napędów o zmiennej częstotliwości (VFD) lub serwonapędów. Stopień planetarny zapewnia stałą przewagę mechaniczną, podczas gdy elektronika obsługuje zmienną prędkość wyjściową.
Podstawową zaletą jest gęstość momentu obrotowego. Ponieważ obciążenie jest rozłożone na wiele przekładni planetarnych w równoległym zazębieniu, a przekładnia planetarna osiąga wyjściowy moment obrotowy od 3 do 5 razy większy niż przekładnia walcowa lub ślimakowa o równoważnej średnicy obudowy, co czyni ją preferowanym wyborem, gdy przestrzeń i masa są ograniczone.
Większość jednostek przemysłowych jest jednostopniowa (przełożenia od 3:1 do 10:1) lub dwustopniowa (przełożenia do 100:1). Konfiguracje trzystopniowe rozszerzają zakres powyżej 1000:1, chociaż utrata wydajności na stopień oznacza, że jednostki trzystopniowe są wybierane tylko wtedy, gdy rzeczywiście nie można osiągnąć współczynnika przy użyciu dwóch stopni i silnika o szerszym zakresie prędkości.
Luz to luz kątowy pomiędzy zazębionymi zębami przekładni i wynika z niezbędnych luzów produkcyjnych. W precyzji przekładnia planetarna konstrukcji, jest on minimalizowany poprzez wąskie stopnie tolerancji zębów (ISO 5 lub lepsze), dzielone koła słoneczne ze sprężynami lub wstępnie naprężone zespoły planetarne. Modele o niskim luzie znamionowym o wartości znamionowej 1–3 minut łuku są standardem w serworobotyce i zastosowaniach związanych z pozycjonowaniem CNC.
Tak. Odwracając przepływ mocy — dostarczając moment obrotowy do nośnika planety i wydobywając go z koła słonecznego — a przekładnia planetarna działa jako mnożnik prędkości (nadbieg). Ta konfiguracja jest stosowana w układach napędowych turbin wiatrowych i stanowiskach testowych generatorów, gdzie moment obrotowy wirnika musi zostać przekształcony na moc na wale generatora przy dużej prędkości i niższym momencie obrotowym.